به گزارش مجله خبری آلما به نقل از پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : سالمندانی که ساعتها در گوشی خود خبرها را مرور میکنند، ویدئو میبینند یا بهتنهایی بازی میکنند، بیشتر در معرض افسردگی قرار دارند. انزوای اجتماعی ناشی از این نوع استفاده از گوشی، یکی از مهمترین عوامل افزایش خطر افسردگی است.
به گزارش انتخاب و به نقل از هلث دی؛ بر اساس مطالعهای جدید، گوشی هوشمند بهخودیخود عامل افسردگی نیست؛ بلکه نحوه استفاده از آن تعیین میکند که به سلامت روان سالمندان کمک کند یا به آن آسیب بزند.
این پژوهش که در نشریه JMIR Aging منتشر شده، نشان میدهد سالمندانی که بهصورت وسواسگونه از تلفن همراه برای مرور اخبار، تماشای ویدئو یا بازی استفاده میکنند، بیشتر از دیگران از ارتباطات اجتماعی فاصله میگیرند و همین انزوا خطر ابتلا به افسردگی را افزایش میدهد.
«چین-چونگ هوانگ»، استاد دانشکده مددکاری اجتماعی دانشگاه راتگرز آمریکا و سرپرست این پژوهش، میگوید:
«تفاوت اصلی در استفاده هدفمند از گوشی در مقابل فرار از واقعیت از طریق گوشی است. همین وسیله میتواند پلی برای ارتباط با خانواده و جامعه باشد یا دیواری که فرد را از دیگران جدا میکند.»
این مطالعه چگونه انجام شد؟
محققان نزدیک به ۲۶۰۰ فرد ۶۰ ساله و بالاتر را که در ۸۷ منطقه مختلف چین زندگی میکردند، بررسی کردند.
شرکتکنندگان درباره نحوه استفاده از گوشی هوشمند خود پاسخ دادند و همچنین پرسشنامههایی برای ارزیابی علائم افسردگی را تکمیل کردند.
چه کسانی بیشتر در معرض افسردگی بودند؟
نتایج نشان داد کمبود مشارکت اجتماعی مهمترین عامل مرتبط با افسردگی در سالمندان بود و پس از آن، وابستگی یا اعتیاد به گوشی هوشمند قرار داشت.
پژوهشگران دریافتند وابستگی ناسالم به گوشی تقریباً در بیشتر موارد افسردگی مشاهده میشد و سالمندانی که بهندرت از تلفن همراه برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده میکردند، بیشترین خطر ابتلا به افسردگی را داشتند.
هوانگ میگوید:
«اگر سالمند از گوشی بهعنوان جایگزینی برای ارتباطات واقعی استفاده کند، این موضوع میتواند یک هشدار جدی درباره خطر افسردگی باشد.»
استفاده درست از گوشی میتواند مفید باشد
به گفته پژوهشگران، گوشی هوشمند در صورتی که برای تماس تصویری، پیامرسانی، اشتراکگذاری عکس و حفظ ارتباط با خانواده و دوستان استفاده شود، میتواند به بهبود سلامت روان و کاهش احساس تنهایی کمک کند.
دو گروه بیش از همه در معرض خطر بودند
محققان دو گروه را آسیبپذیرتر از سایرین شناسایی کردند:
۱. مردان سالمند با تحصیلات پایینتر که به گوشی وابستگی پیدا کردهاند.این افراد معمولاً توانایی کمتری در استفاده از برنامههای پیچیده دارند و بیشتر وقت خود را صرف سرگرمیهای منفعل مانند تماشای ویدئو میکنند. اگر همسر خود را از دست بدهند یا ارتباطات اجتماعی محدودی داشته باشند، احتمال انزوای آنها بیشتر میشود.
هوانگ میگوید:
«در چنین شرایطی، گوشی بهجای اینکه پلی برای ارتباط باشد، به عصایی تبدیل میشود که فرد را بیشتر در انزوا نگه میدارد.»
۲. سالمندان دارای درآمد و تحصیلات بالا که به گوشی وابسته شدهاند.نتایج نشان داد حتی برخورداری از وضعیت اقتصادی و تحصیلات مناسب نیز نمیتواند از افسردگی پیشگیری کند، اگر زمان استفاده از صفحهنمایش جایگزین ارتباطات واقعی با دیگران شود.
به گفته هوانگ:
«با گذشت زمان، مصرف منفعلانه محتوای دیجیتال میتواند جای تعاملات واقعی را بگیرد؛ تعاملاتی که نقش مهمی در حفظ سلامت روان دارند. در نتیجه، احساس انزوا و علائم افسردگی تشدید میشود.»
خانوادهها چه کاری میتوانند انجام دهند؟
پژوهشگران توصیه میکنند خانواده و دوستان، سالمندان را تشویق کنند تا از گوشی هوشمند برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده کنند، نه صرفاً برای سرگرمیهای انفرادی.
برای مثال، میتوان آنها را در گروههای خانوادگی، اشتراکگذاری عکس، گفتوگوهای متنی و تماسهای تصویری منظم مشارکت داد تا ارتباطشان با اعضای خانواده، بهویژه نسلهای جوانتر، حفظ شود.
جمعبندی
این مطالعه نشان میدهد خودِ گوشی هوشمند عامل افسردگی نیست، بلکه نوع استفاده از آن اهمیت دارد. استفاده از تلفن همراه برای حفظ روابط اجتماعی میتواند به سلامت روان سالمندان کمک کند، اما اگر جایگزین ارتباطات واقعی شود و به انزوای اجتماعی بینجامد، خطر افسردگی را افزایش خواهد داد.